Pierwsza skarga Joba
3:1
Wreszcie Job otworzył usta i przeklął dzień swego urodzenia.
3:2
Job odezwał się i rzekł:
3:3
Bodajby zginął dzień, w którym się urodziłem, i noc, w której powiedziano: Poczęty jest mężczyzna!
3:4
Bodajby ów dzień obrócił się w ciemność, bodajby o niego nie pytał Bóg na wysokości i nie zabłysł nad nim jasny promień!
3:5
Bodajby go ogarnęła ciemność i pomroka, zawisnął nad nim ciemny obłok i trwożyły go zaćmienia dzienne!
3:6
Bodajby ową noc ogarnął mrok, aby się nie łączyła z dniami roku, nie weszła w poczet miesięcy!
3:7
Tak, bodajby ta noc pozostała niepłodna, nie odezwał się w niej głos radości!
3:8
Bodajby ją przeklęli zaklinacze czasu, którzy potrafią podrażnić Lewiatana!
3:9
Bodajby się zaćmiły gwiazdy jej świtania, bodajby oczekiwała światła, a nie było go, i nie zobaczyła rzęs rannego brzasku,
3:10
Bo nie zawarła łona mojej matki i nie zakryła nędzy przed moimi oczyma!
3:11
Czemu nie umarłem już w łonie matki, czemu nie zginąłem, gdy wyszedłem z łona?
3:12
Czemu wzięto mnie na kolana, czemu do piersi, abym je ssał?
3:13
Leżałbym teraz i odpoczywał, spałbym i miałbym spokój
3:14
Wraz z królami i wielkimi ziemi, którzy sobie wystawili grobowce,
3:15
Albo z książętami, bogatymi w złoto, którzy swe domy napełniają srebrem.
3:16
Lub byłbym jak poroniony, zagrzebany płód, jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła.
3:17
Tam bezbożni przestają szaleć, tam odpoczywają utrudzeni.
3:18
Razem wypoczywają więźniowie, nie słyszą głosu nadzorcy.
3:19
Tam mały i wielki są razem, a niewolnik nie jest poddany swemu panu.
3:20
Dlaczego jest dane światło nędzarzowi, a życie tym, którzy są do głębi zgorzkniali!
3:21
Tym, którzy wyglądają śmierci, a nie przychodzi, którzy poszukują jej gorliwiej niż skarbów ukrytych,
3:22
Którzy się radują i weselą, gdy trafią do grobu -
3:23
Człowiekowi, który nie wie, dokąd iść, którego Bóg zewsząd osaczył?
3:24
Bo westchnienia są moim pokarmem i jak woda płyną moje skargi.
3:25
Bo to, czego się bałem, nawiedziło mnie, a to, przed czym drżałem, przyszło na mnie.
3:26
Jeszcze nie wytchnąłem, jeszcze się nie uspokoiłem i nie odpocząłem, a znów przyszła trwoga.
[06.07.2026, Toruń]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.