Leśmian 2017

Leśmian 2017
autor: Jotka

O "kawiarence"


Wszystkie teksty opublikowane w "kawiarence"
automatycznie stają się własnością publiczną, a
autor ich nie żywi pretensji do:
- nieczytania ich,
- komentowania, jak się komu podoba,
- wykorzystywania ich wedle życzenia wykorzystującego,
- a nawet do podawania się za autora pozostawionych
w kawiarence gryzmołów, od czego piszącemu te słowa
przecie nie ubędzie, a co najwyżej go rozbawi

03 stycznia 2016

AGNI PARTHENE

Po tym ostatnim, rozedrganym, zaangażowanym tekście, jaki umieściłem w tym miejscu, w kawiarence musi się znaleźć czas na uspokojenie. Dzisiaj będzie nim "Agni Parthene" pieśń cerkiewna o korzeniach bizantyjskich, nazywana również "Hymnem św. Nektariusza". 
Religijna, cerkiewna muzyka obrządku wschodniego, charakteryzująca się jednogłosowością lub chóralna wielogłosowością, zwykle bez podkładu instrumentalnego potrafi zachwycić nie tylko serca wierzących, lecz również wrażliwe na nieskalane piękno ludzkiego głosu ateistów.
Podobnie zresztą zachwycamy się kolorytem czystych barw ikon, których "pisanie" obrazem jest sztuką wychodząca daleko poza ramy religijności.
"Agni Parthene" to jedna z najbardziej rozpoznawalnych pieśni, jakie powstaly w obszarze wschodniego odłamu chrześcijaństwa.
Proponuję przez chwilę przysłuchać się tej pieśni w trzech wykonaniach.
Pierwsze jest dziełem mnichów Klasztoru Simonopetra na greckiej górze Athos.


Druga wersja Hymnu śpiewana jest przez Divnę Ljubojević, serbską wokalistkę, założycielkę  chóru "Melodi", specjalizującego się w interpretowaniu muzyki cerkiewnej.


Wykonawcami trzeciej wersji "Agni Parthene" są mnisi Monastyru Wałaamskiego usytuowanego na niewielkiej wyspie na jeziorze Ładoga w Rosji. Ta trzecia wersja jest mi najbliższa, choć chyba nie to jest najważniejsze.


Przyjemnego słuchania.

7 komentarzy:

  1. Podobno "muzyka łagodzi obyczaje " a co maja począć niemuzykalni? czyli ci, którym słoń nadepnął na ucho? terapia muzyką przynosi efekty tylko u niektórych dotkniętych depresją; ot- talenty, każdy otrzymał inne; pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. zaprotestuję... w muzyce, takoż i w innych sztukach raczej chodzi o to, czy się człowiek w takim a nie innym towarzystwie dobrze czuje, nie z każdą muzyką człowiekowi jest do twarzy, ale przecież jeśli słyszy to i czuje, a że zanucić nie potrafi to już insza inność :-)

      Usuń
  2. Trzecia wersja zdecydowanie lepsza ze względu na klimat wnętrza świątyni i pięknych krajobrazów wokół. Słucham ciepłych głosów mnichów i jednocześnie oglądam. Taka poranna uczta.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. tak... ten klimat jest szczególny i w odbiorze każdego dźwieku ważny

      Usuń
  3. Zgadzam się z Ultrą, że trzecia wersja najbardziej klimatyczna, kojąca...
    Druga za bardzo komercyjna, przypomina trochę Eleni. Dziękuję za edukację muzyczną :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. cóż... preferujesz zatem wielogłosowość, czyli chyba tę ceche, która największego przysparza uroku tego typu muzyce

      Usuń
  4. Myślałam, że tylko ja jestem zakręcona na pukncie Agni Perthene.. a wersja Valaam Brethren Choir od kilku lat rozpoczyna moją pasyjną listę przebojów :) pozdrawiam serdecznie z Podbeskidzia! Wesołych Świąt

    OdpowiedzUsuń