Edward Hopper (1882 – 1967) urodził się w rodzinie z klasy średniej w Nyack w stanie Nowy Jork, które w tamtych czasach było tętniącym życiem ośrodkiem transportowym i przemysłowym. Już w wieku 10 lat chłopiec poważnie podchodził do swoich artystycznych ambicji, zaczynając podpisywać i datować swoje rysunki. Rodzice Hoppera zachęcali go do studiowania ilustracji komercyjnej zamiast sztuk pięknych. W związku z tym spędził rok w New York School of Illustration, po czym przeniósł się do bardziej poważnej New York School of Art, aby zrealizować swoje marzenie.
W 1905 roku Hopper rozpoczął pracę jako ilustrator w nowojorskiej agencji reklamowej.
W latach 1906–1910 Hopper trzykrotnie podróżował do Europy, spędzając dwa dłuższe pobyty w Paryżu. Tam tworzył piękne, bezludne pejzaże, pozbawione turystycznych zabytków i atrakcji, w tym „Schody w Paryżu” (1906), „Bistro” (1909), „Schody przy rue de Lille 48 w Paryżu” (1906) oraz „Nowy most” (1909). Wpływ impresjonistów skłonił go do wychodzenia na ulice, by rysować i malować en plein air, czyli – jak to opisał sam Hopper – „z natury”. Szczególnie pociągały go niezwykłe kompozycje Édouarda Maneta i Edgara Degasa w ich przedstawieniach współczesnego życia miejskiego.
Hopper nie był malarzem płodnym. Często miał trudności z wyborem tematu do namalowania, a następnie poświęcał mnóstwo czasu na dopracowanie szczegółów kompozycji poprzez liczne szkice. Do końca życia tworzył średnio zaledwie dwa obrazy olejne rocznie. Hopper zainspirował niezliczoną liczbę malarzy, fotografów, filmowców, scenografów, tancerzy, pisarzy i muzyków, a termin „hopperowski” jest obecnie powszechnie używany w odniesieniu do obrazów przywodzących na myśl nastroje i motywy charakterystyczne dla twórczości Hoppera. W sztukach wizualnych wpływ Hoppera dotknął artystów posługujących się różnymi mediami, w tym Marka Rothko, George’a Segala, Banksy’ego, Eda Ruschę i Tony’ego Ourslera. Zainspirował również całą szkołę fotografów, w tym Roberta Adamsa, Diane Arbus, Harry’ego Callahana, Williama Egglestona, Walkera Evansa, Roberta Franka, Lee Friedlandera i Stephena Shore’a. Hopper wywarł nie mniejszy wpływ na kinematografię. Inspirację z dramatycznych ujęć, oświetlenia i ogólnego nastroju obrazów Hoppera czerpały całe pokolenia filmowców, m.in. Sam Mendes, David Lynch, Robert Siodmak, Orson Welles, Wim Wenders i Billy Wilder. Jego obraz „Dom przy torach kolejowych” (1925) stał się inspiracją dla domu Alfreda Hitchcocka w filmie „Psychoza” (1960), a także dla domu z filmu Terrence’a Malicka „Dni nieba” (1978).
1. Poranne słońce
2. Nocna konferencja
3. W samo południe
4. Latarnia morska i budynki, Portland Head, Cape Elizabeth, stan Maine
5. Droga w Main
6. Wieczór na Cape Cod
7. Jo z Wyoming
8. Człowiek idący z laską i teczką
[22.07.2026, Toruń]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz