Leśmian 2017

Leśmian 2017
autor: Jotka

O "kawiarence"


Wszystkie teksty opublikowane w "kawiarence"
automatycznie stają się własnością publiczną, a
autor ich nie żywi pretensji do:
- nieczytania ich,
- komentowania, jak się komu podoba,
- wykorzystywania ich wedle życzenia wykorzystującego,
- a nawet do podawania się za autora pozostawionych
w kawiarence gryzmołów, od czego piszącemu te słowa
przecie nie ubędzie, a co najwyżej go rozbawi

26 grudnia 2015

WIECZERZA W KAWIARENCE

Dni mijały jeden po drugim pospiesznie i przedświątecznie, a każdy miasteczka obywatel porządki nad własną domową substancją roztaczał, zakupów dokonywał i o tym wyjątkowym rodzinnym święcie myślał, aby je spędzić w jak najpiękniejszym gronie.
Doktor Koteńko z domowych przygotowań przez panią Zofię był zwolniony, albowiem wraz z rodzonymi siostrami zakonnymi najstarszych w mieście i okolicach pacjentów doglądał; przy okazji ta trójca opłatki w ich domach zostawiała i zachęcała do odwiedzenia kawiarenki w dni świąteczne tych wszystkich, którzy na samotność przez los skazani chcieliby się, pomimo albo na przekór tej samotności, dobrym podzielić słowem.
W kawiarence, która w grudniu otworzyła swoje dźwierza dla najuboższych, ruchome święto ciepłego tego roku grudnia trwało niestrudzenie, a nowi goście tak bardzo do tego miejsca przywykli, jakby od lat w nim przebywali. Zdarzały się też przypadki takie, że co niektóre starsze panie do naczelnej kucharki kawiarenki, pani Rybotyckiej się zgłaszali, pomoc swą w przygotowywaniu jadła oferując. Stary pisarz z estymą przysłuchiwał się takim oto deklaracjom:
- Pani Weroniko (tak pani Rybotycka na imię miała), na tę wigilijną wieczerzę to może w czym pomogę… mazurka jakiego albo makowca upiekę…
- Pozwoli mi pani sobie pomóc? Już ja tam dla siebie samej na święta niczego w domu nie robię, ale przecież tyle tu gości przychodzi, więc z serca pomogę…
- A ja pierożków ulepię, jeśli pani tak łaskawa będzie i pozwoli..
- A czy ja mogę tutaj od czasu do czasu zachodzić i w kuchennych pracach panią wyręczyć?...
- Ja już się pana Adama pytałam, czy mogę być w przygotowywaniu posiłków użyteczna… pozwolił… jutro przed dziewiątą się stawię…
Tak oto w niektórych przypadkach goszczony goszczącym się stawiał, a dla pani Rybotyckiej i dla tej młodej pary pomocników w kucharskim rzemiośle oferowana pomoc nieoceniona była, gdyż cała trójka również własne domowe ogniska posiadała a w nich także miała obowiązki. 
Maria z Adamem nad całością dobytku sprawowali pieczę, aby nikomu ani miejsca ani posiłku nie zabrakło, a trzeba też było kawiarenkę świątecznie przystroić, w okolicznościowe filmy się zaopatrzyć  i właściwą muzykę nastroić. 
A przecież, co wiadomym było wszystkim najdawniejszym kawiarenki przyjaciołom, Maria z panem Adamem obchodzili właśnie w te święta pierwszą rocznicę ich wspólnego z małą Różą bytowania. Tak, tak… czasie nieubłagany… to przed rokiem Maria z Różyczką zostały pod dach kawiarenki z miłością przyjęte, a później ta prędka i szalona miłość przez związek małżeński przypieczętowana została…
Ech… z tej okazji podczas wigilijnej wieczerzy sam pan radca Krach okolicznościową przemowę w imieniu przyjaciół wygłosił, a pan doktor Koteńko z babcią Leonią (taż to pani kawiarence pianino podarowała, przypomniał stary pisarz) unisono kolędy na pianinie zagrali.
Przecudnie poczynały się te święta, a każdy z gości, jeśli tylko pozostawał w miasteczku na ten czas, to choćby na niewielką chwilkę do kawiarenki zachodził, aby podzielić się opłatkiem, grzybowej spożyć zupki, pierożka podgryźć sobie, kapustą z grochem się nasycić i karpia popróbować.
Całkiem spory tłum gości aż do północy wieczerzał; potem rozdzielił się na dwa podzespoły, z których jeden na pasterkę wyruszył; drugi zaś transmisję tejże oglądać sobie zażyczył - ci ostatni dopiero przed godziną drugą, w tę noc jasną, oświetloną księżyca pełnią wyruszyli do swoich domów, aby we własnym łóżku zakosztować pięknego snu.  

[Dobrzelin, 26.12.2015]

8 komentarzy:

  1. A następnego dnia wszyscy goszczeni i goszczący a także goszczeni, którzy byli goszczącymi poszli na wspólny piękny spacer do położonego niedaleko na wysepce małego rycerskiego zameczku i otaczającego go parku.
    Pięknych Świąt wszystkim bywalcom kawiarenki życzę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. z pewnością by poszli, ale srogo wiało i nastąpiło przykre rozstanie, o czym w kolejnym tekście... :-(

      Usuń
  2. Zatem i ja pojawiłam się w tej przemiłej kawiarence, z tym co uzbierałam naprędce.
    życzę SPEŁNIENIA tego, co Każda i Każdy pragnie, tego co kryje w sercu na dnie;
    wznieśmy toast w kawiarence ; za to nasze głupie serce, które pragnie kochać, cieszyć siei żyć, dlatego niech nigdy nie przestanie bić; DO SIEGO ROKU
    pozdrawiam; BASIA .

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Basiu... i oby ten Nory Rok lepszy był od poprzedniego, jeśli to tylko możliwe... pozdrawiam wciąż świątecznie

      Usuń
  3. Kucharka ze mnie marna, ale chętnie przyszłabym pomóc w zorganizowaniu chóru kolęd i pastorałek, przy sprzątaniu też ręce pewnie potrzebne...
    Takich miejsc w każdym osiedlu, w każdym miasteczku nie powinno brakować :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. a co byś powiedziała na śpiewne spacery z turoniem? jeszcze czas po temu :-)

      Usuń
  4. Też mam swój wkład w światkawiarenkowej społeczności. Na święta upiekłam piernik, makowiec, sernik oraz zrobiłam pierogi z kapustą i grzybami dla rodziny sąsiadki, która przebywa w szpitalu. Dziś zaniosłam barszczyk z uszkami i polędwiczki wieprzowe. Tyle radości miały dzieci, że i ja się wzruszyłam. Dawanie innym skromnych prezentów daje więcej szczęścia niż samo otrzymywanie. Niechaj ludzie pomagają sobie, aby ten świat wydał się lepszym i bardziej dobrodusznym.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo pięknie postąpiłaś... powiem więcej, to raczej Twoje zachowanie jest inspiracją dla kawiarenkowych serdeczności... pozdrawiam

      Usuń