KARTKA Z KALENDARZA - 06.02.2023

 

Kartka z kalendarza na 6 lutego 2023 roku

37 dzień roku 6 tydzień roku 2023

Poniedziałek

Imieniny dzisiaj obchodzą: Amanda, Dorota oraz Amand, Antoni, Bogdan, Bogdana, Bohdan, Bohdana, Gaston, Joachim, Leon, Leona, Paweł, Szymon, Tytus, Wedast

Przysłowia na dziś:

„Na dzień świętej Doroty, ma być śniegu nad płoty”

„Po świętej Dorocie wioska cała w błocie”

„Św. Dorota zapowiada śnieg i błota”

„Po Św. Dorocie wyschną chusty na płocie, a jak nie wyschną, to człeka mrozy do chałupy wepchną”

Słońce

Świt: 06:29

Wsch. Sł.: 07:05

Zenit: 11:50

Zach. Sł.: 16:34

Zmierzch: 17:10

Księżyc

Zach. Księżyca o 8:04

Wsch. Księżyca o 17:12

9 godz. 21 min

Dzień Boba Marleya

Jamajka – pierwsze co przychodzi na myśl w przypadku tego kraju to reggae, a jeśli reggae to Bob Marley. Legendarny muzyk ma nawet swoje narodowe święto, które obchodzone jest w lutym.

Bob Marley, właściwie Robert Nesta Marley urodził się 6 lutego 1945 roku w Nine Mile w Saint Ann na Jamajce. Jego ojciec był białym oficerem armii brytyjskiej, a młodsza o 35 lat matka jamajską piosenkarką i pisarką. Marley wychowywał się jednak bez ojca, który niespecjalnie interesował się losem chłopaka. Gdy Bob miał 10 lat przeniósł się do Kingston, do owianej złą sławą dzielnicy slumsów Trenchtown. W wieku 14 lat rzucił szkołę, podjął prace jako spawacz i założył zespół The Wailers. Jego głównymi członkami oprócz Marleya byli Bunny Livingstone i Peter Tosh.

Cytat dnia:

„Nie ma kobiet niezrozumiałych, są tylko mężczyźni niedomyślni.” - Magdalena Samozwaniec

Tego dnia w 1923 roku w Pisku zmarł Adolf Heyduk – czeski poeta i pisarz [ur. 6 czerwca 1835 roku w Předhradí]

Poniżej wiersz autora

Pierwszy śnieg.

Pierwszy śnieg

Leciuchno, tumanami

Spada na pola, na rzeki brzeg.

Spada na lasy — niby puch;

Jakiż tu ruch,

Szmer, między gałęziami.

Każde z nich płatki chwyta.

Biało już wszędzie...

Śnieżne podmuchy

Trącają z lekka liść suchy.

Ptastwo się budzi i pyta:

— Co z nami będzie?

Zasypał nam śnieg biały

Świat cały —

Złowrogi biały śnieg.

Pierwszy śnieg!

Pierwszy śnieg

Gdy włosy ci przyprószy,

Odtąd w twem sercu krew zwalnia bieg.

Ach, gdyby wietrzyk śnieg owy zwiał,

Jakżebyś chciał!..

Nie, nic go już nie zruszy!!

Coś smuci ciebie, dręczy,

Mrozi lub pali,

Serce ból ściska;

W oczach ci nagle łza błyska,

Głos jakiś w piersiach jęczy,

To duch się żali:

Chwilkę błogośmy żyli

I śnili;

Życie nam zwarzył śnieg,

Pierwszy śnieg!

[06.02.2023, Toruń]

KARTKA Z KALENDARZA - 05.02.2023

 

Kartka z kalendarza na 5 lutego 2023 roku

36 dzień roku 5 tydzień roku 2023

Niedziela

Imieniny obchodzą: Adelajda, Agata oraz Albwin, Awit, Awita, Dobiemir, Elpin, Indracht, Izydor, Jakub, Lubodrog, Modest, Przybygniew, Rodomił, Saba, Strzeżysława

Przysłowia:

„Gdy św. Agata po błocie brodzi, człek w Zmartwychwstanie po lodzie chodzi”

„W dzień Agaty, to dopiero pół zimy rogatej”

„Św. Agata w zimę bogata”

Słońce

Świt: 06:31

Wsch. Sł.: 07:07

Zenit: 11:49

Zach. Sł.: 16:32

Zmierzch: 17:08

Księżyc

Zach. Księżyca o 7:44

Wsch. Księżyca o 16:00

Dzień trwa: 9 h 21 min

Światowy Dzień Nutelli

Za ten czekoladowy przysmak z orzechów laskowych, czekolady, cukru i oleju niejeden dałby się pokroić. Dziś święto Nutelli, a więc bez wyrzutów sumienia możemy skonsumować cały słoik tego popularnego kremu.

Tego dnia w Lublinie w roku 1834 urodził się Julian Wieniawski - prozaik, komediopisarz i bajkopisarz. [zm. 23 września 1912 roku w Warszawie]

Poniżej tekst autora.

PIELGRZYM

(BAJKA DLA DOROSŁYCH DZIECI).

Szedł człowiek krzepki... wiekiem styrany

z rozwianym włosem... ponury,

szedł prostą drogą przez pola, łany,

mijając rzeki i góry.

 Starzec pobożnie szeptał pacierze

dążąc, gdzie kościół z kamienia

dźwigał, trzy stare romańskie wieże

z krzyżami — godłem zbawienia.

 Wtem ktoś go nagle zatrzymał w drodze.

— Dokąd? — ciekawie go bada.

— A do kościoła... —

— Hm... to waść srodze

drogi samochcąc nakłada.

Trzeba się wrócić o tam, pod drzewo,

gdzie się krzyżują drożyny;

stamtąd waść pójdziesz dróżką na lewo

i zajdziesz za dwie godziny. —

— Bóg zapłać! —, odrzekł posłuszny radzie

i idzie wedle wskazania.

Nagle mu staje wóz na zawadzie,

ktoś z niego grzecznie się kłania.

— A dokąd losy Waszmości wiodą? —

— A do kościoła. — — No, proszę...

Trza było tam iść... o... hen... nad wodą...

Tuś Waść zabłądził po trosze... —

— Bóg zapłać! — odrzekł nierad już prawie

tej nieproszonej opiece...

Wraca i kroczy po mokrej trawie

dążąc na przełaj ku rzece...

Wtem... ktoś nad brzegiem siedząc z więciorem

pyta go dokąd się wlecze?

— No, do kościoła! — — Ba, to wieczorem

nie zajdziesz, biedny człowiecze. —

— Czemu? — — Boś drogę wybrał daleką. —

— Ależ mi taką wskazano! —

— Mówię ci, starcze... idąc nad rzeką

nie dojdziesz może i rano. —

— A niech Was piorun siarczysty spali! —,

zaklął w tej ciężkiej potrzebie,

wszyscy mi drogę złą wskazywali,

trza było radzić się siebie. —

I noc zapadła, a pielgrzym biedny

nie doszedł wcale do celu,

tylko się prawdy nauczył jednej:

strzec się doradców za wielu.

[06.02.2023, Toruń]

MALARSTWO EUROPEJSKIE (17-24)

 

17. William James Müller (Wielka Brytania, 1812-1845)

Florencja, widok na miasto i rzekę Arno z San Miniato (1838)

Kolekcja prywatna

Müller urodził się w Bristolu, był synem J.S. Müllera, Prusaka z Gdańska, kuratora muzeum w Bristolu. Malarstwa uczył się najpierw u Jamesa Bakera Pyne'a. Jego wczesne obrazy przedstawiały głównie krajobrazy Gloucestershire i Walii, a wiele nauczył się studiując Claude'a, Ruysdaela i wcześniejszych malarzy pejzażystów.

Muller odbył podróż na kontynent w 1834 roku ze swoim przyjacielem i kolegą malarzem, Georgem Arthurem Frippem (1813-1895).

18. Andreas Achenbach (Niemcy 1815-1910)

Oczyszczenie - Wybrzeże Sycylii (1847)

Walters Art Museum, Baltimore MD

Od lat dwudziestych XIX wieku akademia w Düsseldorfie, mieście położonym nad Renem, zaczęła przyciągać artystów z innych niemieckich miast oraz z zagranicy. Achenbach, jeden z najbardziej wpływowych malarzy w Düsseldorfie w połowie XIX wieku, specjalizował się w "wzniosłym" trybie malowania krajobrazu, w którym człowiek jest zdominowany przez potęgę i furię natury. Podarta amerykańska flaga na skałach na pierwszym planie sugeruje, że tuż obok znajduje się wrak statku.

19. Nils Kreuger (Szwecja, 1858-1930)

Koń na plaży (Letnia noc)(1902)

Książę Eugens Waldemarsudde, Sztokholm

Kreuger był szwedzkim pejzażystą. Po studiach w Sztokholmie, w 1881 roku wyjechał do Paryża, gdzie uległ wpływom francuskiego malarstwa plenerowego. Rejestrował sceny miejskie i pejzaże z okolicznych wsi - często o świcie lub o zmierzchu, w mgle, deszczu lub śniegu. W 1887 roku powrócił do Szwecji, osiedlając się w Varbergu na zachodnim wybrzeżu, gdzie od lat 90. XIX wieku malował wraz z artystą Richardem Berghiem i Karlem Nordströmem, tworząc tzw. szkołę Varberga. Kreuger często przedstawiał uliczki i ogrody Varbergu, ale przede wszystkim pejzaż poza miastem, często umieszczając na swoich obrazach pasące się bydło. W 1896 roku przeniósł się do Sztokholmu, ale lata spędzał na wyspie Olandia u wschodnich wybrzeży, gdzie krowy i konie pasące się na charakterystycznych wrzosowiskach i szerokich, płaskich brzegach stały się jego głównymi tematami.

20. Zdzisław Beksiński (1929-2005)

AA78 (1978)

Muzeum Historyczne, Sanoku (Polska)

Beksiński zajął się malarstwem z pasją, pracując intensywnie i słuchając muzyki klasycznej. Szybko stał się czołową postacią polskiej sztuki współczesnej. W końcu lat 60. Beksiński wszedł w okres, który sam nazwał "okresem fantastycznym", trwającym do połowy lat 80. Jest to jego najbardziej znany okres, w którym tworzył bardzo niepokojące obrazy, ukazujące ponure, surrealistyczne otoczenie z bardzo szczegółowymi scenami śmierci, rozkładu, pejzażami wypełnionymi szkieletami, zdeformowanymi postaciami i pustyniami. Obrazy te były dość szczegółowe, malowane z charakterystyczną dla artysty precyzją. Beksiński twierdził wówczas: "Chcę malować tak, jakbym fotografował sny".

Pomimo ponurego wydźwięku, Beksiński twierdził, że niektóre z jego prac zostały źle zrozumiane; jego zdaniem były one raczej optymistyczne, a nawet humorystyczne. Beksiński uparcie twierdził, że nawet on sam nie zna znaczenia swoich dzieł i nie jest zainteresowany ewentualnymi interpretacjami, w związku z czym odmawiał nadawania tytułów jakimkolwiek swoim rysunkom czy obrazom. Przed wyjazdem do Warszawy w 1977 roku spalił wybrane prace na własnym podwórku, nie pozostawiając po sobie żadnej dokumentacji.

Twierdził później, że niektóre z tych prac były "zbyt osobiste". Według meksykańskiego reżysera Guillermo del Toro "W średniowiecznej tradycji Beksiński zdaje się wierzyć, że sztuka jest ostrzeżeniem o kruchości ciała - jakiekolwiek przyjemności, które znamy, są skazane na zagładę - dlatego też jego obrazy potrafią przywołać jednocześnie proces rozkładu i ciągłą walkę o życie.

21. Józef Mehoffer (1869-1946)

Dziwny Ogród (1903)

Muzeum Narodowe, Warszawa

Mehoffer był malarzem, grafikiem, grafikiem, projektantem witraży, tkanin, scenografii teatralnych, plakatów, dekoracji wnętrz i mebli, czołowym przedstawicielem Młodej Polski. Międzynarodowe uznanie przyniosły mu projekty witraży do gotyckiej kolegiaty św. Mikołaja we Fryburgu Szwajcarskim, ale najbardziej znany był w Polsce. Jego monumentalne malarstwo było doskonałą manifestacją bogatej symboliki i tendencji dekoracyjnych polskiego modernizmu oraz mistrzowskiego warsztatu artysty. Duży wpływ na jego sztukę miało monumentalne malarstwo Puvis de Chavannesa, które oglądał w Paryżu, oraz sztuka nabistów, którą poznał za pośrednictwem Władysława Ślewińskiego. Jego sztuka z lat 1891-5 była pod wpływem symbolizmu i postimpresjonizmu.

"Dziwny ogród" to jedno z najbardziej wykwintnych i tajemniczych dzieł w historii polskiego malarstwa. Powstał w bardzo ważnym okresie życia Mehoffera - kiedy już odnosił sukcesy jako artysta i był szczęśliwie żonaty. Mehoffer stworzył Dziwny ogród podczas rodzinnych wakacji. Na obrazie uchwycił rodzinne szczęście.

Naszą uwagę przyciąga promienny, złoty chłopiec. Wycofana nieco w cień kobieta w szafirowej sukni przygląda się z bliska, podczas gdy nad nimi unosi się masywna szafirowa ważka ze złotymi, kratowymi skrzydłami wyciągniętymi w ochronnym uścisku.

W interpretacji ogromnego symbolicznego znaczenia pomaga nam fragment listu, który artysta napisał do swojej żony: "Teraz jesteś dla mnie praktycznie synonimem koloru szafiru i trzymając Cię blisko, choć na taką odległość, zanurzam się w tym kolorze". Być może, sugeruje to, że ważka czuwająca nad rodziną, którą Mehoffer zidentyfikował jako symbol słońca, to tak naprawdę sam artysta.

22. John Duncan Fergusson (Szkot, 1874-1961)

Dieppe, 14 lipca 1905 r: Noc (1905)

National Galleries of Scotland, Edinburgh

'Szkocki kolorysta' John Duncan Fergusson jest uznawany za jednego z najbardziej wpływowych szkockich malarzy XX wieku. W większości samouk, w 1907 roku przeniósł się do Paryża, gdzie został członkiem paryskich kręgów artystycznych, do których należeli również tacy artyści jak Matisse i Picasso.

23. Wilfrid de Glehn (Wielka Brytania, 1870-1951)

Połów (ok. 1932)

Royal Academy of Arts, Londyn

De Glehn namalował kilka obrazów takich jak ten, na których młode kobiety przedstawione są w idyllicznych plenerach. Stylistycznie i tematycznie ta letnia scena pokazuje pokrewieństwo artysty z twórczością impresjonistów, jak również z późniejszą twórczością Johna Singera Sargenta.

W 1890 roku De Glehn wyjechał do Paryża, gdzie studiował w Ecole des Beaux-Arts.

24. Nikolai Astrup (Norwegia, 1880-1928)

Revebjeller (Foxgloves)(ok. 1920)

Kunstmuseum, Bergen

Dziesiątki pni białych brzóz ustawione są jak rytmiczne klawisze fortepianu, uderzając jasnymi tonami pod listowiem tego zalesionego wnętrza. Niektóre drzewa zostały ścięte na potrzeby motywu - jest to zabieg, który Astrup stosuje w kilku pejzażach. Sękate, okrągłe kikuty promieniują w naszą stronę i uświadamiamy sobie, że gdyby drzewa nadal tu stały, nie moglibyśmy zobaczyć dziewczyn zbierających dzikie jagody. U podstawy brzóz rosną różowe naparstnice, a wzdłuż strumienia płyną bardzo szczegółowe, omszałe skały. W niektórych fragmentach farba jest grubsza, z widocznymi śladami pędzla. W innych fragmentach nie ma śladów pociągnięć pędzla, a kolory są bardziej przejrzyste, jak w druku.

[05.02.2023, Toruń]

KARTKA Z KALENDARZA - 04.02.2023

 

Kartka z kalendarza na 4 lutego 2023 roku

35 dzień roku 5 tydzień roku 2023

Sobota

Imieniny obchodzą: Józef, Weronika oraz Andrzej, Awentyn, Częstogoj, Eustachia, Eustachiusz, Eustachy, Gilbert, Izyda, Izydor, Jan, Joanna, Mariusz, Witosława, Jarmiła, Żanna, Nataniel, Jarmila

Przysłowia:

„Gdy ciepło w lutym, zimno w marcu bywa, długo potrwa zima, rzecz to niewątpliwa”

„Chmury w lutym ku północy, to są ciepła prorocy”

„W lutym wiele wody - całe lato bez pogody”

Słońce

Świt: 06:32

Wsch. Sł.: 07:09

Zenit: 11:49

Zach. Sł.: 16:30

Zmierzch: 17:07

Księżyc

Zach. Księżyca o 7:18

Wsch. Księżyca o 14:48

Dzień trwa 9 godz. 14 min

Międzynarodowy Dzień Walki z Rakiem

Święto ustanowiono na Światowym Szczycie Walki z Rakiem w lutym 2000 roku w Paryżu. Na spotkaniu przyjęto Kartę Paryską, zobowiązujące państwa, które ją podpisały do stworzenia programów zapobiegających i metod leczenia chorób nowotworowych.

Cytat dnia:

„Dobra żona jest dar Boży. Ona szczęście domu mnoży.” - Mikołaj Rej

Tego dnia w Żurawnie w roku 1505 urodził się Mikołaj Rej, poeta i prozaik okresu Odrodzenia, także polityk oraz teolog ewangelicki.

Poniżej dwie bajki Mikołaja Reja.

Z chytrym złe towarzystwo

Krynica z wodą wzgórę obrąbiona była,

Liszka z kozłem pospołu do wody wskoczyła.

Gdy nie mogli wyskoczyć, kozła namówiła,

Aby sie wspiął, a ona po nim wyskoczyła.

Gdy jej prosił o ratunek, ona powiedziała:

„Już cie, wierę, obradź Bóg, gdym ja wybieżała;

„Byś miał tak długi rozum, jakoć broda wisi,

„Nie dałbyś się oszukać, — mędrszy ogon lisi!

Chłop, co go do pana nie puszczono

Chłopa nie chciano puścić, gdy przyszedł do pana,

A on, szedszy do domu, i przyniósł barana;

Począł mu łamać ogon, a kiedy jął trzeszczeć,

Ubogi baran począł przede drzwiami wrzeszczeć.

Wnet sam pan drzwi otworzył: „A czego chcesz, bracie?“

I tamże go odprawił wnet w onej komnacie.

Idąc chłop precz, rzekł: „Panie, życzyłcibych tego,

„Abyś zawżdy barana miewał odźwiernego“.

[05.02.2023, Toruń]

KARTKA Z KALENDARZA - 05.02.2023

 

Kartka z kalendarza na 3 lutego 2023 roku

34 dzień roku 5 tydzień roku 2023

Piątek

Imieniny obchodzą: Błażej, Oskar, Telimena oraz Ansgar, Ansgary, Błażeja, Celeryn, Celeryna, Hipolit, Hipolita, Ignacy, Jan, Klaudyna, Maksym, Ofelia, Stefan, Uniemysł, Uniesława, Wawrzyniec

Przysłowia:

„Jak pogoda w św. Błażeja, będzie ze śniegiem Wielka Niedziela”

„Jak śnieg na św. Błażeja, pogodna będzie Wielka Niedziela”

„Deszcz na świętego Błażeja, słaba wiosny nadzieja”

Słońce

Świt: 06:34

Wsch. Sł.: 07:10

Zenit: 11:49

Zach. Sł.: 16:28

Zmierzch: 17:05

Księżyc

Zach. Księżyca o 6:44

Wsch. Księżyca o 13:41

Dzień trwa: 9 h 17 min

Międzynarodowy Dzień Golden Retrievera

Wiele osób nie wyobraża sobie poranka bez poczucia mokrego nosa na swojej dłoni. Szczególną rasą są golden retrivery, które sprawdzają się jako przewodnicy osób niewidomych, psy tropiące czy dogoterapeuci. Międzynarodowy Dzień Golden Retrivera ma zwrócić uwagę społeczeństwa na to jak dużą rolę odgrywają te psy w naszym życiu.

Cytat dnia:

„Można oczy zam­knąć na rzeczy­wis­tość, ale nie na wspomnienia.” -

Stanisław Jerzy Lec

Tego dnia w roku 1795 urodził się 1735 w Dubiecku Ignacy Krasicki - poeta, dramaturg i publicysta, jeden z głównych promotorów polskiego Oświecenia; książę poetów polskich, współorganizator i najprawdopodobniej uczestnik tzw. obiadów czwartkowych. [zm. w Berlinie 14 marca 1801 roku]

Poniżej trzy bajki Ignacego Krasickiego.

XIV. DOKTÓR

Doktór, widząc, iż mu się lekarstwo udało,

chciał go często powtarzać. Cóż się z chorym stało?

Za drugim, trzecim razem bardzo go osłabił,

za czwartym jeszcze bardziej, a za piątym zabił.

XVI. PAN I PIES

Pies szczekał na złodzieja, całą noc się trudził,

obili go nazajutrz, że pana obudził.

Spał smaczno drugiej nocy, złodzieja nie czekał;

ten dom skradł; psa obili za to, że nie szczekał.

VII. ZAJĄCZEK

Już pora miła

wiosny wschodziła,

młode gałązki

szły na zawiązki,

trawki bujały...

Zajączek mały

cieszył się wiosną.

Mruczał jednak na trawki, że tak prędko rosną,

bo dla takiej odmiany

i widzieć nie mógł i nie był widziany.

Gdy je więc wydeptywał, po łące igrając,

rzekł stary zając:

»Zetną trawki, ty wzrośniesz i gdy się czas zmieni,

na to, co w wiośnie pragniesz, zapłaczesz w jesieni«.

[05.02.2023, Toruń]