121. Tempus est optimus magister vitae.
Czas to najlepszy nauczyciel życia.
122. Vanitas vanitatum et omnia vanitas.
Marność nad marnościami i wszystko marność.
123. Venturae memores iam nunc estote senectae!
Już teraz bądźcie pomni starości, która ma nadejść.
124. Ver, aestas, autumnus, hiems, redit annus in annum; omnia cum redeunt, homini sua non redit aetas.
Wiosna, lato, jesień, zima, rok wraca; gdy wszystko wraca, człowiekowi nie wraca miniony okres życia.
125. Absentem, qui rodit amicum, qui non defendit alio culpante, solutos qui capiat risus hominum famamque dicacis, fingere qui non visa potest, commissa tacere qui nequit, hic niger est, hunc tu, Romane caveto!
Kto obmawia przyjaciela, kto go nie broni wobec oskarżeń innych, kto cieszy się z wyśmiewań ludzkich i łowi plotki gadułów, kto potrafi zmyślać rzeczy nie widziane, a nie potrafi zmilczeć zawierzonej tajemnicy, jest czarnym charakterem, tego wystrzegaj się, Rzymianinie! [Horacy]
126. Adeo familiariter est hominibus omnia sibi ignoscere, nihil aliis remittere.
Jest rzeczą ludzką po przyjacielsku nawzajem wszystko sobie wybaczać, nie pozostawiając nicinnym (w tej sprawie).
127. Adversas res leviores facit amicitia partiens communicansque.
Przyjaźń przez współczucie i współudział łagodzi nieszczęście.
128. Aliter cum tyranno, aliter cum amico vivitur.
Inaczej żyje się z tyranem, inaczej z przyjacielem.
129. Alter ego.
Drugi ja, sobowtór, przyjaciel, przedstawiciel.
130. Amici, diem perdidi.
Przyjaciele, zmarnowałem dzień (nie dokonałem niczego dobrego). [Swetoniusz]
131. Amici fures temporum.
Przyjaciele to złodzieje czasu.
132. Amici mores noveris, non oderis! [Horacy]
Poznaj obyczaje przyjaciela, a nie będzie nienawiści.
Obyczaje przyjaciela poznawaj, a nie czyń ich przedmiotem nienawiści!
133. Amicitae difficillimae reperiuntur in iis, qui in honoribus reque publica versantur. Ubi enim istum invenies, qui honorem amici anteponat suo?
Najtrudniej o przyjaźń wśród tych, którzy ubiegają się o zaszczyty w służbie państwu. Gdzie bowiem znajdziesz takiego, który godność przyjaciela przeniósłby ponad swoją?
134. Amicitia inter pocula contracta plerumque vitrea est.
Przyjaźń zawarta przy kielichu jest zwykle krucha jak szkło.
135. Amicitia nisi inter bonos esse non potest.
Przyjaźń może istnieć tylko między ludźmi prawymi.
Przyjaźń może istnieć tylko wśród dobrych.
136. Amicitiae immortales, mortales inimicitiae debent esse.
Związki przyjaźni powinny być nieśmiertelne, nieprzyjaźni – śmiertelne.
137. Amicitiam natura ipsa peperit.
Przyjaźń sama natura stworzyła.
138. Amico pectus, hosti frontem.
Dla przyjaciela pierś, dla wroga czoło.
139. Amicorum omnia sunt communia.
U przyjaciół wszystko wspólne.
140. Amicos res secundae parant, adversae probant.
Przyjaciół pomyślność zyskuje, niepomyślność próbuje.
[25.03.2026, Toruń]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz