ZAPISKI EMIGRANTA (1416 - 1418)) ZMIANA NARRACJI. ROCZNICA. POGODA.

 

1416.

Od paru dni media zmieniły narrację. Rozwodowi w pisie i grillowi u kłamczucha morawieckiego (wróble ćwierkały o tym, że wszyscy uczestnicy grillowej zabawy przyjechali na imprezę elektrykami – izerami). Teraz tematem numer jeden jest uderzenie rosyjkiej rakiety na ziemię polską. I od razu rozległ się szum: jedni uważają, że należało ją zniszczyć, inni sugerują, aby zaufać wojsku, które, działając zgodnie z procedurami, pozwoliło rakiecie spaść na teren niezabudowany. Nie znam się na tych sprawach, więc wypowiadać się na ten temat nie chcę, choć takie oto przyplątało się pytanie retoryczne: a może nie potrafimy jeszcze zwalczać tych rakiet?

1417.

Niepostrzeżenie minęła 25. rocznica śmierci prywódcy naszego kraju Edwarda Gierka. Oczywiście z dzisiejszego punktu widzenia, kiedy wszyscy powinniśmy się wyrzec PRL-u, dla obecnych elit politycznych lepiej nie wspominać pierwszego sekretarza PZPR, chociaż pozostawił on po sobie wiele gospodarczych dzieł, zbliżył nas do Zachodu, a przecież wiadomo w jakiej działał rzeczywistości politycznej. Dla mnie, człowieka, który kształcił się w epoce Gierka, najważniejsze było to, że panował w Polsce spokój, że mogłem żyć w sprzyjających rozwojowi osobowemu czasach. Dla mnie Edward Gierek jest ostatnim polskim mężem stanu, działajśącym na rzecz Polski.

1418.

Pogoda poprawiła się. Czasami jest parno, deszczowo, ale niezbyt gorąco. Zrobiło się zielono; do czasu, kiedy znów ktoś wpadnie na pomysł zrównania z ziemią trawy, a przecież żyją w niej rozmaite żyjątka. Niestety dzisiejszy popołudniowy deszcz miał swoją słabą stronę – zmoczył mi poduszkę i kołdrę, które wystawiłem delikatnie w oknie. Na szczęście mam inną pościel.

[02.08.2026, Toruń]