KARTKA Z KALENDARZA - 24.12.2023

 

Kartka z kalendarza na dzień 24 grudnia 2023 roku

Niedziela

Imieniny dzisiaj obchodzą: Adam, Ewa oraz Ada, Adamina, Adela, Delfin, Druzjan, Druzjanna, Eryk, Eryka, Ewelina, Godzisław, Godzisława, Grzegorz, Grzymisława, Hermana, Hermina, Herminia, Irma, Irmina, Józef, Paula, Tarsylia, Zenobiusz

Przysłowia na dziś:

„Gdy w Narodzenie pogodnie, będzie tak cztery tygodnie”

„Jak w Wigilię z dachu ciecze, zima długo się przewlecze”

„Pogoda na Wigilię Narodzenia, do Nowego Roku się nie zmienia”

„Wigilia jasna, święty Jan ciemny, obiecują rok przyjemny”

„Na Adama i Ewy, dobre bydłu i plewy”

„Słota w dzień Adama i Ewy, zabezpiecz od zimna cholewy”

„W dzień Adama i Ewy daruj bliźnim gniewy”

„Adam i Ewa pokazują, jaki styczeń i luty po nich następują”

„Na Pasterkę po wodzie, Alleluja po lodzie”

Słońce

Świt: 07:00

Wsch. Sł.: 07:41

Zenit: 11:35

Zach. Sł.: 15:29

Zmierzch: 16:10

Cytat dnia:

„Miłość to nie tylko patrzenie na siebie, to patrzenie w tym samym kierunku”

Antoine de Saint-Exupéry

24 grudnia 1798 w Zaosiu urodził się Adam Mickiewicz - poeta, publicysta i działacz polityczny. [zm. 26 listopada 1855 roku w Stambule]

Poniżej dwa wiersze poety: „Rozmowa” i „Nad wodą wielką”

ROZMOWA

Kochanko moja! na co nam rozmowa?

Czemu, chcąc z tobą uczucia podzielać,

Nie mogę duszy prosto w duszę przelać?

Za co ją trzeba rozdrabiać na słowa,

Które nim słuch twój i serce dościgną,

W ustach wietrzeją, na powietrzu stygną?

 Kocham, ach! kocham, po sto razy wołam:

A ty się smucisz i zaczynasz gniewać,

Że ja kochania mojego nie zdołam

Dosyć wymówić, wyrazić, wyśpiewać;

I jak w letargu, nie widzę sposobu

Wydać znak życia, bym uniknął grobu.

 Strudziłem usta daremnem użyciem:

Teraz je z twemi chcę stopić ustami,

I chcę rozmawiać tylko serca biciem,

I westchnieniami i całowaniami,

I tak rozmawiać, godziny, dni, lata,

Do końca świata i po końcu świata.

 Odessa, 1825.

NAD WODĄ WIELKĄ...

 Nad wodą wielką i czystą

Stały rzędami opoki

I woda tonią przejrzystą

Odbiła twarze ich czarne.

 Nad wodą wielką i czystą

Przebiegły czarne obłoki

I woda tonią przejrzystą

Odbiła kształty ich marne.

 Nad wodą wielką i czystą

Błysnęło wzdłuż i grom ryknął

I woda tonią przejrzystą

Odbiła światło, głos zniknął.

A woda, jak dawniej czysta,

Stoi wielka i przejrzysta.

 Tę wodę widzę dokoła

I wszystko wiernie odbijam,

I dumne opoki czoła,

I błyskawice pomijam.

 Skałom trzeba stać i grozić,

Obłokom deszcze przewozić,

Błyskawicom grzmieć i ginąć:

Mnie płynąć, płynąć — i płynąć!...

 Lausanne, 1838.

[24.12.2023, Toruń]